Το Concept

Πώς θα σας φαινόταν αν οι 25 πρωθυπουργοί των χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης χόρευαν στο ρυθμό της ερχόμενης Eurovision;

Ένα τέτοιο γεγονός μπορεί να θεωρηθεί ως ένα ακόμα σχόλιο για το θεσμό της Eurovision, για το vision των πολιτικών για την Ευρώπη αλλά και για το γεγονός ότι ασχολούμαστε περισσότερο με το μουσικό διαγωνισμό της Eurovision και λιγότερο με τα Ευρωπαϊκά κοινά.

Η Πολιτική των Πολιτικών

Θεωρώντας τους πρωθυπουργούς ως την επίσημη συμμετοχή κάθε χώρας στη διαμόρφωση και διαχείριση του αποκαλούμενου European vision, στα πλαίσια μιας αργής και δυσκίνητης Ένωσης που προσπαθεί να συντονιστεί με το ρυθμό της καθημερινής ζωής.

Αν ο μουσικός διαγωνισμός Eurovision είναι αντιπροσωπευτικός της Ευρωπαϊκής ποπ κουλτούρας, τότε οι πρωθυπουργοί κάθε χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι δείγμα της Ευρωπαϊκής πολιτικής κουλτούρας. Ή όπως το έθεσε μία πρόσφατη μελέτη του Βρετανικού think tank Demos, "Για ποιούς λόγους μας εκπροσωπούν οι πολιτικοί που μας αξίζουν".

Είναι λυπηρό ότι η πολιτική, παρουσιάζεται και εκλαμβάνεται ως θέαμα. Και είναι επίσης λυπηρό ορισμένα πολιτικά πρόσωπα να θεωρούν τη Eurovision ως πολιτιστικό ορόσημο.

Το ανάλογο της μουσικής που παράγεται κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού της Eurovision, στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι το χαρτί πάνω στο οποίο αποτυπώνονται πολιτικές αποφάσεις. Και καμιά φορά τα παραγόμενα αποτελέσματα είναι ποιοτικά συγκρίσιμα.

Θηλυκές συμμετοχές στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision υπάρχουν πολλές, στην Ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή όμως, σε επίπεδο πρωθυπουργού, μόνο μία..

Ένας τρόπος για να κάνουμε τέτοια δύσκαμπτα και άχαρα συστήματα να κουνηθούν είναι με το να είμαστε περισσότερο δημιουργικοί..

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού

Κάθε χρόνο επιδέχεται πολύ κριτική και όμως παραμένει από τα πιο δημοφιλή τηλεοπτικά προγράμματα με τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό κοινό που αθροιστικά υπερβαίνει τα 50 εκ.

Είναι αρκετά όλα όσα έχει κάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση ώστε να τη βλέπουμε με τον ίδιο ενθουσιασμό;

Δεν αποτελεί αιφνίδια διαπίστωση, ότι ως ευρωπολίτες, ασχολούμαστε περισσότερο με το διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision παρά με τα Ευρωπαϊκά κοινά.

Ο διαγωνισμός αυτός είναι από τις λίγες φορές που μη-αγγλόφωνη ποπ έχει διεθνές ακροατήριο και το μόνο διεθνές forum στο οποίο κάθε χώρα έχει την ευκαιρία να εκφράσει την άποψη της για μία άλλη, απαλλαγμένη από οικονομικές και πολιτικές επιρροές. Παρόλαυτα διαμορφώνονται "πολιτικο-ειδή μπλοκ" που ανταλλάσσουν ψήφους μεταξύ τους.

Η πολιτική είναι συνυφασμένη με την κουλτούρα, οι πολιτικοί παίρνουν αποφάσεις για την κουλτούρα και όμως οι περισσότεροι πολιτικοί είναι διστακτικοί στο να εκφράσουν την αρέσκεια ή δυσαρέσκεια τους για τα Sugababes ή τον Andrej Tarkovsky.

Το European broadcasting network, καθώς και οι αεροπορικές εταιρείες μειωμένου κόστους, έχουν ίσως συνεισφέρει πολύ περισσότερα στη συνοχή της Ευρώπης από οποιαδήποτε διπλωματική αποστολή.

Το Project

Το project ονομάζεται "Eurovision" και το πάρτι θα γίνει στην Αθήνα, την ίδια μέρα με τον ομώνυμο διαγωνισμό τραγουδιού που λαμβάνει χώρα εκεί στις 20 Μαϊου 2006.

Διάφοροι DJs θα κάνουν τους 25 πρωθυπουργούς των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης να χορέψουν όλη νύχτα και ο καλύτερος κερδίζει. Τέλος, οι 25 πρωθυπουργοί θα χορέψουν όλοι μαζί το νικητήριο τραγούδι της Eurovision και το πάρτι συνεχίζεται..

Οι φιγούρες αντιδρούν σε μια ζωντανή πηγή ήχου και το animation παράγεται σε πραγματικό χρόνο από ειδικά σχεδιασμένο λογισμικό το οποίο αναπτύχθηκε για το σκοπό αυτό χρησιμοποιώντας τεχνικές που εφαρμόζονται στην παραγωγή βιντεοπαιχνιδιών.

Το project αναπτύχθηκε από τον υπογράφοντα στο πλαίσιο του μεταπτυχιακού προγράμματος Τέχνης & Τεχνολογίας του πανεπιστημίου Chalmers στο Goteborg της Σουηδίας, τόπο καταγωγής της Ελληνο-Σουηδέζας pop τραγουδίστριας που κέρδισε τον προηγούμενο διαγωνισμό.